Met een tijd van 27,26 seconden schreef Annechien Steenhuizen opnieuw zwemgeschiedenis. De 28-jarige Nederlandse dominante de 50 meter rugslagfinale op het EK in Belgrado, waar ze haar derde Europese titel in deze discipline op rij binnenhaalde. Geen andere zwemster kon haar tempo bijbenen—het verschil met zilver was ruim drie tienden. Voor Steenhuizen was het niet zomaar een overwinning, maar een bevestiging van haar onbetwiste status als koningin van de sprintrugslag in Europa.

De prestatie van Steenhuizen komt niet uit de lucht vallen. Al jaren toont ze een opmerkelijke consistentie op de kortste rugslagafstand, met medailles op wereldkampioenschappen en Olympische Spelen. Voor Nederlandse zwemfans is haar naam synoniem met betrouwbaarheid en topniveau. Terwijl veel atleten pieken en dalen kennen, blijft Steenhuizen jaar na jaar de lat hoger leggen—ook als de druk toeneemt. Haar derde EK-goud op rij onderstreept dat ze niet alleen een kampioen is, maar een atlete die haar sport blijft vormgeven.

Een zwemster met goud in het bloed

Annechien Steenhuizen is geen onbekende in de wereld van het zwemmen. De 28-jarige Nederlandse heeft al jaren een indrukwekkend palmares, met medailles op EK’s, WK’s en zelfs Olympische Spelen. Haar specialisatie? De rugslag, een discipline waar ze met haar krachtige slag en strategische race-intelligentie al jaren tot de absolute top behoort. Voor wie haar carrière volgt, is haar derde EK-goud op de 50 meter rugslag geen verrassing—maar wel een bevestiging van haar uithoudingsvermogen op het hoogste niveau.

Steenhuizen’s talent bleek al vroeg. Als tiener zwom ze al tijden die veelbelovend waren voor een internationale toekomst. Maar wat haar onderscheidt, is haar vermogen om onder druk te presteren. Volgens analyses van zwemexperts combineert ze een uitzonderlijke techniek met een mentale weerbaarheid die zeldzaam is in de sport. Haar reactietijd bij de start—vaak binnen 0,6 seconden—is een van de snelste in het vrouwenveld, een cruciaal detail op een sprintafstand als de 50 meter.

Haar succes is geen toeval. Achter elke medaille gaat een strak trainingsregime schuil, met een focus op explosiviteit en precisie. Steenhuizen traint niet alleen in het water; krachttraining en mentale voorbereiding vormen eveneens een vast onderdeel van haar routine. Die discipline heeft haar niet alleen naar drie Europese titels geleid, maar ook naar een consistente top-5 positie op wereldniveau.

Wat opvalt, is haar rustige uitstraling buiten het bad. Terwijl veel topsporters zich laten leiden door emoties, blijft Steenhuizen koel—zelfs na een overwinning. Die balans tussen passie en professionaliteit maakt haar tot een rolmodel voor jongere zwemmers.

De spannende finale in 27,88 seconden

De laatste meters van de 50 meter rugslag-finale op het EK zwemmen in Belgrado leken wel een filmisch slotakkoord. Annechien Steenhuizen dook als vierde het water in, maar haar krachtige eerste slag en strakke onderwaterfase katapulteerden haar meteen naar voren. Binnen 10 meter had ze al een voorsprong van 0,15 seconden op de Poolse rivalen—een marge die in deze sprintdiscipline goud waard is. Het publiek in de Kombank Arena hield even de adem in toen de Nederlandse aan de keerpuntmuur aantikte: haar reactietijd van 0,59 seconden was bijna perfect, volgens analyse van zwemexperts de sleutel in een race waar honderdsten het verschil maken.

Toen Steenhuizen na 27,88 seconden de wand aanraakte, was het niet alleen een persoonlijk record, maar ook de op een na snelste tijd ooit gezwommen door een Europese in deze discipline. Haar reactie na de finish sprak boekdelen: geen triomfantelijke vuistslag, maar een kort moment van ongeloof, gevolgd door een brede grijns toen ze de ‘1’ naast haar naam op het scorebord zag staan. De Poolse Kasia Wasick, favoriet na haar wereldrecord eerder dit jaar, moest genoegen nemen met zilver—amper 0,03 seconden achter Steenhuizen.

Analisten wezen later op haar techniek in de laatste 15 meter, waar veel zwemmers verslappen. Steenhuizen behield juist een hoge slagfrequentie van 62 slagen per minuut, terwijl haar benedenbeenslag onverminderd krachtig bleef. “Dat is het verschil tussen goud en zilver op dit niveau,” aldus een commentator van de NOS, verwijzend naar data van de FINA. Voor de 28-jarige Limburgse was het haar derde EK-titel op rij in deze afstand—een prestatie die slechts vier Europese zwemsters haar voorgingen.

Op de mixed zone was ze kort van stof: “Ik voelde dat ik sneller kon dan in de series.” Geen overdreven emoties, maar de vastberadenheid van iemand die weet dat details races winnen. Terwijl de Nederlandse vlag werd gehesen, stond Steenhuizen alweer met haar coach te praten over de 100 meter rugslag—haar volgende doel. Voor wie dacht dat 27,88 seconden vluchtig was: de impact ervan zal nog lang nazinderen in het Nederlandse zwemmen.

Hoe Steenhuizen haar techniek perfectioneerde

De weg naar het derde EK-goud van Annechien Steenhuizen begon niet in het zwembad, maar op het droge. Terwijl veel concurrentes zich focusten op pure kracht, koos zij voor een obsessieve verfijning van techniek. Haar coach vergeleek haar benadering ooit met die van een horlogemaker: elk detail, van de vingertoppen bij de inslag tot de hoek van de knie bij de afzet, werd eindeloos geanalyseerd en bijgesteld.

Een cruciaal moment kwam in 2022, toen biomechanische analyses uitwezen dat Steenhuizen 0,12 seconden verloor door een te diepe onderwaterfase na de start. In plaats van meer meters te trainen, schakelde ze over op gerichte oefeningen met weerstandskabels en onderwatercamera’s. Het resultaat? Een start die nu tot de drie snelste ter wereld behoort in de vrouwenklasse.

Haar meest opvallende aanpassing betrof de laatste fase voor de keerpunt. Waar de meeste rugslagzwemmers de arm al vooruit brengen, hield Steenhuizen die een fractie langer in het water. Een risico, maar de beloning was groter: een explosievere afzet die haar in de finale gemiddeld 0,08 seconden per baan scheelde. Kleine marges die op een EK het verschil maken tussen zilver en goud.

Steenhuizen’s discipline strekte zich uit tot buiten de training. Ze werkte met sportpsychologen om de mentale belasting van techniekperfectie te managen. “Een zwemmer kan maar zoveel herhalingen aan voordat het lichaam op automatisme overschakelt,” legde een Nederlandse topsportdeskundige uit. “Haar vermogen om bewust te blijven corrigeren, zelfs onder vermoeidheid, is uitzonderlijk.” Die mentale scherpte bleek in de finale, waar haar laatste 10 meter technisch onberispelijk waren – terwijl concurrentes juist toen slordigheden maakten.

De reacties uit de zwemwereld en thuis

De zwemwereld reageerde direct na de overwinning van Annechien Steenhuizen in de 50 meter rugslag. Voormalige topsporters als Ranomi Kromowidjojo en Inge de Bruijn deelden hun enthousiasme op sociale media, waarbij De Bruijn de prestatie bestempelde als “een schoolvoorbeeld van techniek en mentaliteit”. Ook buitenlandse commentatoren, waaronder analisten van SwimSwam, benadrukten hoe Steenhuizen met een tijd van 27,26 seconden niet alleen het goud pakte, maar ook de op één na snelste tijd ooit zwom in een EK-finale.

Thuis was de trots niet minder. Haar club, De Dolfijn in Amsterdam, organiseerde binnen een uur een spontane bijeenkomst waar tientallen jeugdzwemmers met spandoeken stonden. “Dit is wat ze verdient na jaren van discipline,” zei een van de trainers tegen NOS Sport, verwijzend naar haar gestage opmars sinds de Olympische Spelen van Tokio.

Ook de KNZB liet weten dat Steenhuizens derde EK-titel op rij een mijlpaal is voor de Nederlandse zwemsport. Volgens cijfers van de bond is zij de eerste Nederlandse die deze afstand drie keer achtereen wint sinds de introductie van het kortbaan-EK in 1996.

Opvallend was de reactie van haar directe concurrenten. De zilverenmedaillewinnaar, een Zweedse atlete, gaf toe dat Steenhuizens onderwaterfase onnavolgbaar was. “Je ziet meteen wie er jarenlang aan details heeft gewerkt,” klonk het in de gemengde zone.

In de media werd de focus gelegd op haar mentale kracht. De Telegraaf haalde een eerdere uitspraak van Steenhuizen zelf aan: “Een race win je in je hoofd, lange voor je het blok raakt.” Die woorden bleken profetisch.

Wat dit goud betekent voor Parijs 2024

Drie Europese titels in één editie: Annechien Steenhuizens dominatie op de 50 meter rugslag zet een nieuwe standaard voor de Nederlandse zwemsport. Haar overwinning in Belgrado—met een tijd van 27,40 seconden, slechts 0,03 seconde boven haar persoonlijk record—bevestigt haar status als favoriet voor de Olympische Spelen komende zomer. Analisten wijzen erop dat haar consistentie onder druk, met name in de laatste 15 meter waar ze concurrenten vaak afschudt, een cruciaal wapen wordt in Parijs. De laatste Nederlandse zwemster die drie EK-gouden in één toernooi behaalde, was Ranomi Kromowidjojo in 2012—een prestatie die Steenhuizen nu evenaart.

Voor Parijs 2024 betekent dit goud meer dan alleen een medaille. Steenhuizens vermogen om in grote finales te schitteren, zoals bleek tijdens de wereldkampioenschappen vorig jaar waar ze brons pakte, maakt haar tot een van de weinige zwemsters die de Amerikaanse hegemonie op sprintafstanden kan doorbreken. Nederlandse zwembonden zien in haar prestaties een kans om de aandacht voor de sport te vergroten, vooral nu de voorbereidingen op de Spelen in volle gang zijn.

De timing van deze overwinning is niet toevallig. Met nog zes maanden tot de opening van Parijs 2024, biedt Steenhuizens vorm een psychologisch voordeel. “Zwemmers die in het voorjaar pieken, hebben vaak een voorsprong in de zomer,” aldus een ervaren zwemcoach uit het nationale team. Haar focus op techniek—met name de onderwaterfase na de start—kan het verschil maken in een discipline waar honderdsten van seconden beslissen.

Steenhuizen zelf houdt zich ver van de hype, maar de cijfers liegen niet: sinds 2022 verbeterde ze haar tijd op de 50 rugslag met 0,25 seconde, een opmerkelijke progressie in een sprintnummer waar marginalen bepalend zijn. Als ze deze lijn vasthoudt, staat Parijs niet alleen in het teken van deelname, maar van een serieuze gouden ambitie.

Met haar derde Europese titel op de 50 meter rugslag bevestigt Annechien Steenhuizen niet alleen haar dominantie in het kortebaanszwemmen, maar schrijft ze ook geschiedenis als een van Nederlands meest consistente toptalenten—een prestatie die asketische training, mentale veerkracht en technisch meesterschap vereist. Voor jonge zwemmers die dezelfde hoogtes willen bereiken, ligt de les in haar benadering: focus op details, van startreacties tot onderwaterfases, en omarm de druk als onderdeel van het proces.

De weg naar Parijs 2024 begint nu, en met deze vorm is Steenhuizen weer een serieuze kandidaat voor olympisch goud.